Refraktometria jest instrumentalną metodą analityczną  wykorzystującą pomiary współczynników załamania światła badanych roztworów. Na tej podstawie wnioskuje się o stężeniu oznaczanych substancji oraz o strukturze związków chemicznych. Wyznacza się tzw. refrakcję molową zdefiniowaną wzorem:

'[wzór]',

gdzie: n - współczynnik załamania światła monochromatycznego, M - masa molowa, ρ - gęstość (refrakcja molowa wyznaczona przy żółtej linii światła sodowego oznaczana jest symbolem RD).

Refrakcja molowa jest wielkością charakterystyczną dla substancji chemicznych i praktycznie niezależną od temperatury, ciśnienia, stanu skupienia. Posiada własności addytywne – może być rozłożona na stałe udziały atomowe.

Refraktometria jest stosowana najczęściej do oznaczania związków organicznych. Pomiary w refraktometrii wykonywane są za pomocą refraktometrów. Do najbardziej popularnych refraktometrów należą: Pulfricha, Abbego i refraktometr zanurzeniowy.

Podczas realizacji projektu "Zawodówki na start" wykonaliśmy szereg badań refraktometrycznych surowców farmakopelanych według Farmakopei Polskiej VI. Mierzyliśmy współczynniki załamania światła wielu badanych substancji i na ich podstawie wyznaczaliśmy refrakcję molową. Sprawdzaliśmy  regułę addytywności  refrakcji  oraz  porównywaliśmy  wartości  wyznaczone  doświadczalnie  z obliczonymi  na  podstawie  teoretycznych  refrakcji  atomowych  i  wiązań.

m  =  S  a . R a

Stosując normy FP VI wyznaczaliśmy  stężenia  sacharozy  w  badanych  próbkach  analitycznych surowców farmakopelanych  metodą  krzywej  wzorcowej,  tzn. wyznaczenia  graficznej  zależności  wartości współczynnika  załamania  światła  od  składu  mieszanin  wzorcowych  n = f (c).

© Copyright 2013 by B.G.